الیف شافاک که در ایران با کتاب ملت عشق شناخته و مشهور شد در فرزانگی در عصر تفرقه به سراغ موضوعی رفته است که ذهن تمام افراد دغدغهمند را به خود مشغول کرده است. ما در دنیایی زندگی میکنیم که بسیار مضطرب است. به نظر میرسد نظم قدیم جهانی در حال فروپاشی و تغییر است و نظم جدیدی در حال شکل گرفتن. همین موضوع سبب شده تا ما در اطرفمان چیزهای عجیبی را به چشم ببینیم و یا خود تجربه کنیم: بیعدالتی، درد و بحرانهای پی در پی که در هر لحظه رخ میدهند. سوال اینجاست که در چنین وضعیتی، با تماشای جهان در چنین حالتی، با احساساتی که ممکن است تجربه کنیم و از اندوه و غم عمیق ما ناشی میشود، چگونه باید چراغ ایمان به آینده و امیدواری را همچنان در دل و ذهنمان روشن نگاه داریم؟ الیف شافاک در کتاب فرزانگی در عصر تفرقه به این سوال پاسخ میدهد: او ما را به خوش بینی آگاهانه دعوت میکند. ما میتوانیم با کمک گرفتن از خاطرات خود، قصهها و قدرتی که از آن به دست میآوریم، به انسانهای دیگر نزدیک شویم. در اصل امیدواری و ایمان به آینده و همچنین رسیدن به آیندهای بهتر در گرو فراموش نکردن چند عنصر مهم است. عناصری مانند: خرد، تفکر و آگاهی، مهربانی و با هم بودن.
