«کسبوکار اعجاب»، آخرین شرح دریفوس بر فیلسوفان وجودگراست. پس از شرح فلسفۀ نیچه، مثلث وجودگرایان بزرگِ او کامل میشود، مثلثی که دو ضلع دیگر آن را کییرکگور و داستایفسکی تشکیل میدهند. مجموعۀ ادبیات غرب به روایت دریفوس، همراه با اندرونی علیا که شرح او بر ترسولرز کییرکگور است و جلد حاضر که شرح سه اثر برگزیدۀ نیچه، حکمت شادان، دجال و غروب بتها را در بر میگیرد، شرح دریفوس بر نیچه، اگر درخشانتر از دیگر شرحهای او بر کسانی چون داستایفسکی و کییرکگور نباشد -یعنی دو وجودگرایی که دریفوس صراحتاً علاقۀ بیشترِ خود را به آنان اعلام میکند- کمفروغتر از آنها نیز نیست. دریفوس از شرحهای معمول نیچه درمیگذرد و میکوشد ذیل مفهوم غریزه، ربط و نسبتی میان نیچه و هایدگر بیاید و با گره زدن مفهوم اعجابِ نیچهای به فوزیسِ هایدگری، علاقۀ یکسانِ آن دو به یونانیانِ هومری را تا حد امکان مفصلبندی کند.
