در تابستان 1922، مارتین هایدگر (1972-1889) به کلبة کوچکی که در ارتفاعات کوهستانی جنگل سیاه در جنوب آلمان برای او ساخته شده بود، رفت. او در آنجا، روی بسیاری از آثار مشهورش که از سخنرانیهای اولیه اش که دانشجویان را محسور کرده بود و برای شکل دادن به کتاب هستی و زمان ترتیب داده شده بود تا آخرین و به تحقیق مبهمترین آثارش را شامل میشد، کارکرد. هایدگر به مدت بیش از پنج دهه، غالبا در تنهایی، در این کلبه اندیشید و نگاشت و این خود دلالت بر نزدیکی ذهنی و عاطفی با این بنا و محیط اطراف آن و گذر فصلهای آن دارد. این کتاب تصاوير متعددي از كلبه هايدگر را به همراه دارد. «شار» در اين اثر مي‌كوشد ساختار بنا را بررسي كرده، درباره اتاق‌ها چگونگي استفاده از آنها توضحاتي دهد. او خانه شهري هايدگر را نيز تا حدودي بررسي كرده است. اين كتاب همچنين دو مقاله از هايدگر را نيز شامل مي‌شود.