کتاب حاضر تاریخچهی مکتب فرانکفورت است با بیانی فهمیدنی و لذتبخش. نویسنده بیوگرافی، فلسفه و قصهگویی را درهم میبافد تا نشان دهد چگونه متفکران این مکتب به امید درک سیاست فرهنگ در گیرودار برآمدن فاشیسم گرد هم آمدند، و فرهنگ عامه را موضوع مطالعهی جدی خود -چه در فیلم، موسیقی، اندیشه و چه در مصرفگرایی- قرار دادند. جفریز با شرحهای نظری و دیدی انتقادی فضایی میگشاید تا این استادان دیالکتیک را در پرتویی تازه ببینیم. خواننده همچنین در این کتاب تئودور آدورنو را میبیند که در یک مهمانی شام پیانو مینوازد و چارلی چاپلین با ادا و اطوار تفسیر موسیقی را بر عهده دارد؛ آرتور کوستلر و والتر بنیامین مشغول فرارند؛ جروبحث اریش فروم و هربرت مارکوزه بالا میگیرد؛ توماس مان نبض دکتر فاستوس را در دست دارد؛ برشت، هورکهایمر، هابرماس و دیگران نتهایی از این بیوگرافی جمعی پرشورند.
