یازده مرد در سال 1894 سفری را آغاز کردند با یک هدف: ... یافتن معلمان معنوی بزرگ خاور دور و شاهد توانایی های غیر معمول آنها. از آنجایی که این استادان در قلمرو وسیعی که بخش بزرگی از هند، تبت، چین و ایران را پوشش می‌داد پراکنده بودند، می‌دانستند که جستجو در بسیاری از دهکده‌های منزوی و کمون‌های کوهستانی پنهان ممکن است سال‌ها طول بکشد. برنامه ریزی برای هر مرحله از سفر با دانستن اینکه مایل های بی شماری از زمین های ناهموار، مکان های دورافتاده و منزوی را که برای اکتشاف ضروری بودند از هم جدا می کند، به یک چالش تبدیل می شد. حتی با وجود اینکه می‌توانستند مسیر خود را روی نقشه ترسیم کنند و ببینند به کجا می‌روند، مقصد در اعماق روح یازده مرد آموزش‌دیده علمی نامشخص بود. برد تی اسپالدینگ و دیگران ماهیت عملی داشتند و فکر استادان روحانی که معجزه می کنند غیرممکن به نظر می رسید. با وجود این افکار مشکوک، چیزی آنها را وادار کرد که به جلو حرکت کنند. بنابراین آنها انجام دادند.