در این کتاب میخوانید:
هیپنوتیزم چیست؟
چگونه میتوان قابلیت تلقینپذیری فرد را ارزیابی کرد؟
آیا میزان تلقینپذیری فرد در طول زمان ثابت میماند؟
خلسهی هیپنوتیزمی چیست؟
در هیپنوتیزم میتوانیم با چه تغییراتی روبهرو شویم؟
در زمان هیپنوتیزم شدن درمغز فرد چه اتفاقی میافتد؟
از چه روشهایی برای القای هیپنوتیزم استفاده میشود؟
آیا میتوان عمل هیپنوتیزم را برای خود انجام داد؟
چه عواملی بر قابلیت فرد برای هیپنوتیزم شدن تأثیرگذار است؟
آیا هیپنوتیزم نوعی خواب است؟
آیا هیپنوتیزم خطرناک است؟
تصورات و دیدگاههای نادرستی که دربارهی هیپنوتیزم وجود دارد کدام است؟
تا چه حد میتوان به یادآوری خاطرات در حین هیپنوتیزم اعتماد کرد؟
هیپنوتیزم در پزشکی و درمان طبی چه جایگاهی دارد؟
موارد استفادهی هیپنوتیزم در شاخههای مختلف علم پزشکی کدام است؟
هیپنوتیزم در اختلالات روانپزشکی چه کاربردی دارد؟
در رواندرمانی چگونه از هیپنوتیزم استفاده میشود؟
آیا هیپنوتیزم نوعی خواب است؟
در ابتدا چنین فرض میشد که هیپنوتیزم شکل غیرطبیعی «خوابگردی« است. خوابگردی پدیدهای است که در هنگام خواب رخ میدهد و فرد در حالتی منفک شده از پیرامون خویش دست به حرکاتی میزند و صحبتهایی میکند که در زمان بیداری خاطرهای از آن به یاد ندارد.
از آنجا که خوابگردی در مدت خواب رخ میدهد این برداشت خطا شکل گرفت که هیپنوتیزم باید نوعی خواب باشد. عامل دیگری که
در ظاهر هیپنوتیزم شبیه خوابگردی بهنظر میرسد، اما مقایسهی امواج مغزی در این دو حالت نشان داده است که این دو با هم متفاوند.
به این تفکر دامن زد نشان دادن فرد هیپنوتیزمشونده با چشمان بسته در عکسها و فیلمها بود.
مطلبی که به فکر محققین اولیه نرسید این بود که شاید خوابگردی بیانگر ورود فرد به حالتی باشد که ارتباطی به خواب ندارد و بیشتر به بیداری شبیه است و علیرغم اینکه «خوابگردی« به عنوان اختلال خواب شناخته شده است، روند خواب تنها باعث تسهیل ورود به آن میشود.
خواب طبیعی با پاسخدهی فرد به تلقینات سازگاری ندارد اما میتوان از هیپنوتیزم برای خواباندن فرد استفاده کرد. در این حال وقتی که فرد بیدار شد هنوز در وضعیت هیپنوتیزمی به سر میبرد و میتواند به تلقینات پاسخ دهد.
ثبت امواج مغزی در حالت هیپنوتیزمی نشان داده است که این امواج با امواجی که در حالت خواب به وجود میآید متفاوت است. به بیمار میتوان چنین گفت که به هنگام شنیدن قطعهای دلنشین از موسیقی، بستن چشمها نه تنها موجب به خواب رفتن شنونده نمیشود بلکه باعث بالا رفتن تأثیرپذیری فرد از قطعه میشود؛ در زمان هیپنوتیزم نیز پدیدهای مشابه رخ میدهد و بستن چشمها میتواند تمرکز فرد را بالا ببرد
