این کتاب ترجمۀ اثر مارتین هایدگر، یعنی پدیدارشناسی روح هگل است که شامل درسگفتار ارائهشده توسط او در دانشگاه فرایبورگ در طول نیمسال زمستانی است. متن این درسگفتارها در میان آثار هایدگر دربارۀ هگل، جایگاهی مهم دارد. چند بحث اساسی دربارۀ هگل ـ در بخش 82 از هستی و زمان و در رسالههای «مفهوم تجربه از نظر هگل» و «هگل و یونانیها» ـ همچون تحلیلهای مختصر دربارۀ هگل، در سرتاسر آثار هایدگر پخش شدهاند. ولی این متن اساسیترین برداشت منتشرشدۀ هایدگر از هگل است. این درسگفتار افزون بر مقدمه و پیشگفتار، بخشهای آگاهی و خودآگاهی پدیدارشناسی روح را شرح میدهد. آنچه در این کتاب آمده، تأسیس یک موضع یا بیان برتری فکریای نیست که برای امتیازگرفتن له یا علیه هگل سردرآورده باشد. مفسر آن بخشهای پدیدارشناسی روح در اینجا قرائتی را مییابد که در آن، فرایند پدیدارشناسی روح باز زنده میشود. اینکه هایدگر چنین قصدی داشت، از آنجا معلوم میشود که وی فضای محدودی به بحث از آثار دربارۀ هگل اختصاص میدهد. فرایند پدیدارشناسی روح میتواند باز به گونۀ مستقل از برداشتی مشروح و تمام و کمال از منابع هگلی فعال شود.
