توکل شرقی که در نظر درست می‌نماید، درعمل به‌طور اسفناکی درهم می‌شکند. پایۀ اصلی آن بیچارگی مردمی است که هرگز برایشان اتفاق نیفتاده است که زندگی را با دستان نیرومند بگیرند. فلسفه‌ای خردمندانه از آدمی می‌خواهد که بلای اجتناب‌ناپذیر را تحمل کند و شکایت بر لب نیاورد. شاید بتوان گفت که ما (غربیان) مسیر سرنوشت عاجل را چندان تغییر نمی‌دهیم، ولی تا جایی که در توان داریم برای سلامت آیندۀ جهان می‌کوشیم. اما توکل به‌ندرت می‌تواند به نتایج منطقی خود برسد. طرز فکری که ایرانی‌ها را از ذخیره کردن دارو [در جریان همه‌گیری وبا] بازداشت، از فرار سراسیمۀ دو هفته بعدشان جلوگیری نکرد. (تصویرهایی از ایران، گرترود بل) این کتاب از دریچۀ تاریخ اجتماعی، رویکرد حاکمیت، پزشکان و مردم عادی در زمینۀ بیماری‌شناسی به موضوع پرداخته و میزان تاثیرپذیری سلامت ایرانیان از جریان بدیع رؤیارویی پزشکی دورۀ اسلامی و پزشکی مدرن را به تصویر می‌کشد.