چه چیزی در ادبيات مدنظر است؟ آيا می‌توان آتشی را که داستان‌های‌مان از دست داده‌اند، اما به هر قيمتی در صدد كشف دوبارۀ آن‌اند شناسايی كرد؟ و چيست آن سنگ فيلسوف كه نويسندگان، با شور و اشتياقِ كيمياگران، در تلاش‌اند تا به آن در كورۀ كلمات شكل دهند؟ نزد جورجو آگامبن كه مي‌گويد تمثيل الگوی پنهان تمام روايت‌هاست، هر عمل آفرينشی سرسختانه در برابر آفرينش مقاومت می‌كند، ازاين‌رو به هر اثری قدرت و لطف‌اش را می‌بخشد. ده مقالۀ گردآوری شده در کتاب «آتش و قصه» آثاری از خوانش فيگور‌های مختلف از ارسطو بگير تا پل كله را پوشش می‌دهند و نشان‌دهندۀ اين‌اند كه چه چيزی پژوهش‌های اخير آگامبن را با فشار به‌پيش می‌راند. همان‌طور كه اغلب در مورد نوشته‌های ‌آگامبن ديده می‌شود، تمركز ويژۀ‌ نوشتار او معطوف به معمای ادبيات، خواندن و نوشتن، و زبان به‌عنوان آزمايشگاهی برای درك نوعي ديدگاه سياسی‌ـ‌اخلاقی است كه ما را در ورای قدرت حاكميت قرار می‌دهد.