دنیای «آمیناداب» ، دومین رمان موریس بلانشو، تاریک، عجیب و غریب و خیالی است. «آمیناداب» که یادآور فضاهای بسته و تمثیلی کافکا است، هم بازسازی و هم واسازی قدرت، اقتدار و سلسله مراتب است. رمان زمانی آغاز می‌شود که توماس، با دیدن زنی که از پنجره یک پانسیون بزرگ به او اشاره می‌کند، وارد ساختمان می‌شود و به آرامی درگیر سازوکارهای مرموز آن می‌شود. اگرچه توماس دایم به او اطمینان داده می‌شود که می‌تواند ساختمان را ترک کند، اما به نظر می‌رسد که برای همیشه از دنیایی که پشت سر گذاشته جدا شده است. داستان شامل تلاش‌های ناامیدکننده توماس برای روشن شدن وضعیت خود به عنوان ساکن ساختمان و تعاملات گمراه‌کننده او با شخصیت‌های بیمار، منحرف یا به نوعی بدشکلی است که با آنها ملاقات می‌کند، که هیچ‌کدام از آنها هرگز دقیقاً آن چیزی که به نظر می‌رسند نیستند. آمیناداب، مردی که طبق افسانه‌ها از ورودی فضاهای زیرزمینی ساختمان محافظت می‌کند، تنها یکی از اسراری است که توسط شایعاتی که در میان ساکنان پخش می‌شود، تجسم یافته است.