«ترز راکن» رمانی است از امیل زولا ، نویسنده فرانسوی در سال 1868 ، اولین بار به صورت سریالی در مجله‌ در سال 1867 منتشر شد. این سومین رمان زولا بود ، اگرچه اولین رمان بود که شهرت زیادی به دست آورد. قتل و رابطه نامشروع در این اثر دو موضوع بحث برانگیز بوده‌اند. ترز راکن داستان زنی جوان را روایت می کند که با پسر عموی خود ازدواج کرد. کامیل ، همسر ترز ، بیمار و خودخواه است و وقتی فرصتی پیش می آید ، ترزا با یکی از دوستان کامیل ، لوران ، وارد رابطه ای آشفته و وحشتناک می شود. زولا در مقدمه خود توضیح می دهد که هدف او در این رمان "مطالعه مزاج و نه شخصیت ها" بوده است. به دلیل این رویکرد جدا و علمی ، ترز راکن را نمونه‌ای از طبیعت گرایی می‌دانند.