نوربرتو فوئنتس در برابر این ادعا که همینگوی نه یک شخصیت سیاسی، بل انسانی بیتفاوت بوده، به تندی واکنش نشان میدهد: «درست است که او به هیچیک از ایدئولوژیهای انتزاعی تعلق خاطر نداشت اما همواره دغدغهی انسان را داشت. او از آن دسته انسانهایی بود که با قلبشان فکر میکنند و نه با مغزشان. او در سه واقعهی بزرگ دوران زندگی خود، به گونهای فعال مداخله کرد: جنگ داخلی اسپانیا، جنگ جهانی دوم و انقلاب کوبا». چرا فوئنتس جنگ جهانی اول را از یاد برده؟ نوربرتو فوئنتس از جوانی شیفتگی خاصی نسبت به همینگوی داشت و همواره ستایشگر او بود و سرانجام در سال 1984 اقدام به انتشار این کتاب نمود. چاپ نخست آن روی کاغذی ارزانقیمت و با کیفیتی نامرغوب روانهی بازار شد، اما مقدمهای که گابریل گارسیامارکز بر آن نگاشته بود، سبب جلب توجه منتقدان و محافل ادبی گردید. اینک این اثر درشمار کاملترین و بهترین کتابهایی که در مورد همینگوی انتشار یافته، قرار دارد.فوئنتس برای تهیهی این کتاب بر هیچ سند و مدرکی چشم نپوشید و با تمامی دوستان دور و نزدیک نویسنده و همهی شاهدان عینی به گفتگو نشست، حتا با «فرمانده فیدل».
