«ای نامه» نیز به موضوع نامه و نقش آن در ادبیات اختصاص یافته است. اخوت در این کتاب با ارایه دیدگاه‌هایی از برخی نویسندگان مطرح دنیا به بررسی این موضوع و جایگاه ادبی آن از وجوه مختلف جامعه‌شناسی و هنری پرداخته است.  وی در مقدمه این كتاب نوشته: «حتما می‌پرسید چرا رفته‌ام سراغ نامه‌ها؟ آن هم در غروب نامه‌نویسی كاغذی و رواج نامه‌های الكترونیكی؟ بالاخره باید از این منظر به نامه نگاه كنیم كه هر یك از آنها پیكی رسیده از جایی دیگر است و نمایی دور را به ما نشان مي‌دهد. نامه كاغذی نه مانند نامه الكترونیكی خنثی (شاید هم مرده) بلكه موجودی با هویت و زنده و حامل نشانه‌هایی از خود نویسنده است (كاغذی رسیده از آ‌نجا، محلی دور از من) چه ردهای درخشانی كه گاه از فرستنده نامه بر كاغذ باقی است: چند اثر خون ( هنگام نوشتن نامه تیزی كاغذ دستش را برید)، یكی دو موی ابرو (در اثر خاراندن فرو افتادند روی كاغذ)، ‌جای خیسی بر كاغذ(دست نویسنده عرق كرده یا باران و یا آب چكیده روی نامه)....» کتاب حاضر پس از درج انواع نامه ها، به اصول پستی، نامه های غیابی، و نامه های به مقصد نرسیده اختصاص دارد. بخش پایان کتاب «از من به تو» نام دارد، در این بخش نامه هایی به خانه ژوزفین از جیمز جویس، نامه ای به دنیا، نامه فیلسه (مجموعه نامه های کافکا به فیلسه باوتر)؛ نامه سوزناک سونتاگ به بورخس، سخنی درباره نامه های هدایت؛ آقای اوسن؛ حدس نامه های کافکا ؛ و ای که می روی به سویش از دیگر عناوین این بخش هستند.