نظریۀ انتقادی حقوقی، به‌عنوان شاخه­ای از نظریۀ انتقادی، به بررسی نحوۀ تأثیر قوانین و نظام حقوقی بر قدرت و توزیع منابع در جامعه می‌پردازد. این نظریه تأکید دارد که قوانین و نظام حقوقی بر توزیع ناعادلانه منابع در جامعه اثر می‌گذارند و نظام حقوقی برای حفظ منافع طبقات بالاتر و ساماندهی و کنترل جامعه به وجود آمده است. در این راستا، این نظریه به بررسی نحوۀ تأثیر قوانین بر توزیع منابع، آزادی و حقوق افراد می‌پردازد. بر اساس این نظریه، قانون به‌مثابه یک دال تهی امروزه فاقد معنا یا دلالتی است، اما همواره در حال بازتولید اعتباری بی‌پایان است. این کتاب که دربرگیرندۀ مجموعه‌ای از مقالات برگزیده در حوزۀ نظریه انتقادی حقوقی است، تلاش می‌کند تا ریشه‌ها، مفاهیم کلیدی، و دیدگاه‌های متفکران برجستۀ این جریان فکری را معرفی کند. نویسندگان این مقالات با بهره‌گیری از سنت‌های فکری متنوعی همچون فمینیسم، پساساختارگرایی و مطالعات نژادی، مفاهیمی چون بی‌طرفی حقوق، استقلال قاضی، و جهان‌شمولی قانون را به چالش می‌کشند و نشان می‌دهند که حقوق، در عین حفظ ظاهری بی‌طرفانه، چگونه در متن منازعات اجتماعی و سیاسی شکل می‌گیرد و نابرابری‌های اجتماعی را بازتولید می­کند. ترجمۀ این مجموعه‌مقاله تلاشی است برای گشودن افقی تازه در مطالعات حقوقی در جامعۀ ایران، که در آن حقوق اغلب به‌مثابه نظامی ایستا و فنی تلقی می‌شود.