بیدل دهلوی، سخنوری اهل معرفت و اخلاق مدار است که منظومه فکریش کلیتی یکپارچه و ساختارمند دارد. اگر سروده هایی از او را که در آن ها بر آموزه های گوناگون اخلاقی تاکید شده، جدا کنیم، دفتری پر برگ و بار فراهم خواهد شد که بسیاری را همچون کتابی کاربردی به کار خواهد آمد. مردم ایران هم سخن سرایان نامی کم ندارند؛ فردوسی، خیام، عطار، نظامی، مولوی، سعدی، حافظ، جامی، صائب، بیدل، نیما و صدها نام درخشان دیگر به ادبیات و زبان فارسی آبرو داده اند. شعر بیدل دهلوی در حوزه های گوناگون از جمله فرهنگی، معرفتی، فکری و زیبایی شناسی، دارای ظرفیتی عظیم است که فارسی زبانان بی واسطه ترجمه به آن دسترسی دارند و از آن بهره می برند. بیدل ما را به خویشاوندان دور و نزدیکمان در هند، افغانستان و تاجیکستان پیوند می دهد و آثارش سرمایه ای مشترک برای ما هستند که می توانند یکی از زمینه ها و عوامل همدلی میان این ملت های هم ریشه باشند.نویسنده در این کتاب با استفاده از تشریح چهل‌غزل بیدل، شعر این شاعر را بازشناسی کرده است. بخش‌های کتاب: بعد از مقدمه، بخش واژه‌های ویژه است که شامل 14 مقاله درباره‌ چهارده کلیدواژه می‌شود (آبله، اشک، امل و آرزو، تصویر، تمنا، حیا، دامن و گریبان، سایه، سپند، سرمه، شرار یا شرر، شمع، غنچه و وحشت). شانزده کلیدواژه‌ دیگر هم در قالب شانزده مقاله در کتاب «بیدل و انشای تحیر» بررسی شده بود. بیش از 200 صفحه‌ی کتاب (یعنی یک‌سوم آن) به دو بخش اول و دوم اختصاص دارد. در بخش سوم کتاب 40 غزل از قافیه‌های (نون، واو و ه) شرح شده است