آیا اعتبار قوانین در گرو وجود قانون طبیعت است که همه‌ ی قوانین دیگر باید بر پایهی آن وضع شوند؟ آیا چنین قانونی وجود دارد و می‌توان آن را کشف کرد؟ این پرسش‌ ها دیرزمانی ذهن فیلسوفان بسیاری را به خود مشغول داشته بود و جان لاک در این رساله که در سال ‌های جواني‌ اش نوشت کوشید این پرسش ‌ها را پاسخ دهد. اگر چنان‌ که لاک مي‌گفت، بنیاد شناخت آدمیان تجربه‌ ی حسی است، و بنابراین اگر ممکن نیست چنان‌ که پیشینیان مي‌گفتند خداوند این قانون را بسان ایده ی فطری در جان ما نهاده باشد یا از طریق سنت به ما رسیده باشد، پس خاستگاه آن کجاست؟ از دیگر سو، اگر قانون طبیعت وجود نداشته باشد، بنیاد اخلاق، حق طبیعی (به‌ویژه مالکیت خصوصی) و قانون‌ گذاری وضعی را در کجا باید یافت؟ لاک در این رساله بیش از آنکه بگوید قانون طبیعت چیست، با ره یافتی تجربه‌ گرایانه به نقد انگاره‌ های گوناگون این قانون می پردازد. این رساله دربرگیرندهی نطفهی بسیاری از اندیشه‌ های پسین لاک به ‌ویژه در سپهر فلسفه‌ ی سیاسی است. اینک جالب است بدانیم او چه دگرگونی ‌هایی در نظریه ‌های قانون طبیعی ایجاد کرد که در نگرورزی ‌های فیلسوفان پیش از او به‌ویژه در سپهر حق طبیعی نقشی بنیادی می ‌آفرید؛ و افزون بر این لازم است بدانیم لاک که امروزه او را فیلسوفی تجربه‌ گرا و مدرن مي‌بینیم، دربارهی موضوعی چون قانون طبیعت چه مي‌گوید؛ موضوعی که فیلسوفان مدرسی با ارجاع به بحث ‌های الهیاتی و با تکیه بر سنت مسیحی آن را تبیین مي‌کردند؟