یادداشت‌های زیرزمینی رمانی اثر نویسنده سرشناس روس، فیودور داستایفسکی است که نخستین‌بار در سال ۱۸۶۴ در مجله اپوخا منتشر شد. این اثر از اولین نمونه‌های رمان اگزیستانسیالیستی در ادبیات مدرن به‌شمار می‌آید و تأثیر بسیاری بر نویسندگان و متفکران سدهٔ بیستم، از جمله نیچه، ژان پل سارتر و آلبر کامو داشته است. رمان به دو بخش اصلی تقسیم می‌شود. بخش نخست با عنوان «زیرزمین» (یا «یادداشت‌ها از زیر زمین») شامل تأملات فلسفی و روان‌شناسانه راوی است که به شکل مونولوگ درونی نوشته شده و در آن به نقد جامعه، عقل‌گرایی و مفهوم اراده آزاد پرداخته می‌شود. بخش دوم با عنوان «در خصوص برف و باران» به تجربه‌های شخصی راوی، از جمله برخوردهای او با همکلاسی‌های قدیمی و رابطه‌اش با زنی به نام لیزا، اختصاص دارد