مجموعه داستانِ ايستگاهِ بعدی ده داستان دارد با درونمايههايی به هم پيوسته. داستاننويس جوانِ اين کتاب برای هيچکدام از داستانهای خود نام انتخاب نکرده و فقط با شماره مشخصشان کرده است. در داستانها مؤلفههای جذابی چون ترس، گم شدن، شک و رازآلودگی تکرار میشوند، به نحوی که هر داستان در عينِ استقلالِ ساختاری و معنايیاش اتمسفر و درونمايهی خود را در داستانهای بعدی يا قبلی نيز بازمیيابد. در اکثرِ داستانها حضورِ يک غريبه ذهن و آسايشِ درون متنی شخصيتها را به هم میريزد. اين غريبه گاه در هيئت مردی است حاضر در فيلمها و عکسهای شخصيتها يا گاه مانندِ سايهای آنها را تعقيب میکند و ماجراهايی را برایشان رقم میزند که برای مخاطب تکاندهنده به نظر میرسد. قهرمانهای نيما قهرمانی به شدت ترس خوردهاند و در اضطراب به سر میبرند. تلاش دارند با استفاده از رئاليسمِ شهر و زندگی خود بر اين امرِ مرموز چيره شوند اما معمولاً ماجرا جور ديگری برایشان رقم میخورد. داستانها مشی روايی و قصهگويی دارند و در هر کدامِ اين ده داستان میتوان حلقههايی يافت که در پايان با اتصال به هم میتوانند زنجيری بسازند، زنجيری که دور وجود آدمهای داستان پيچيده و مدام تنگتر میشود.
