ترجمه کاری است که در خاستگاه روی می‌دهد، نه این‌که امری دست‌دوم نسبت به متنی اصیل باشد، و در واقع، هیچ متن اصیلی وجود ندارد. کتابی که در دست دارید ترجمه‌ای است از متنی که خود خوانشی مداخله جویانه از متونی دیگر است، به ویژه از دوره‌ی زبان‌شناسی عمومی فردینان دوسوسور، البته خوانشی فلسفی. این خوانش قصد دارد تعلق آن متن و متون دیگر را به سنت متافیزیکی نشان دهد، بی ‌آن‌که خود داعیه‌ی عدم تعلق به آن سنت را داشته باشد. پس این کتاب دعوتی است به خویشتن‌داری و فروتنی، و در عین حال دعوتی جسورانه به فرا رفتن از مرزهای بستار متافیزیک، دعوتی به تاریکی مطلق، به جایی که حیثیت پرسش به منزله‌ی پرسش حفظ می‌شود، آینده‌ای که آینده باقی می‌ماند.