پزشکان خوب چه ویژگیهای ممتازی در حوزۀ ارتباطات انسانی دارند؟ در این کتاب برای توصیف پزشکی انسانی و اخلاقی از نظریۀ دیالکتیک گفتوگوهای درمانی میشلر ناظر بر اهمیت زیستجهان در مناسبات متقابل بین پزشک و بیمار استفاده شده است. میشلر با استناد به کنش ارتباطی هابرماس، بر چالش میان بیان پزشکی و بیان زیستجهان تأکید دارد. بیان زیستجهان در برابر بیان سیستم و نظام قرار میگیرد، بیان زیستجهان ناظر به تجربۀ شخصی از وقایع و مشکلات زندگی است که شامل شرح و گزارشهای بیانشده از زندگی روزمرۀ فرد بیمار میشود. زمان و اهمیت رخدادها به تاریخچه و موقعیت فرد در اجتماع بستگی دارد، حال آنکه بیان پزشکی منعکسکنندۀ برخورد تکنیکی و بیانگر یک مواجهۀ علمی و انتزاعی است که در آن وقایع از بستر خاص شخصی و اجتماعیشان جدا میگردند. مطالعۀ جامعهشناختی رابطۀ بین پزشک و بیمار با اهمیت بخشیدن به زیستجهان در مناسبات متقابل میتواند زمینههای اجتماعی مغفول در فرایند درمان را برجستهتر نماید و امکانی برای جستوجوی مراقبتهای درمانی مؤثرتر و انسانیتر فراهم آورد. مطالعۀ کیفی این مناسبات براساس تحلیل گفتمانها، تبادل اطلاعات، فرآیند متقاعدسازی، تفاوتهای ادراکی، ارزشهای فرهنگی و اجتماعی، و اعتماد و اطمینان متقابل یا یکسویه میان پزشک و بیمار بهعنوان ابعاد و وجوه این رابطه و در پرتو بنیانهای نظری مد نظر مؤلف این کتاب بوده است.
