رگ و ریشه آخرین رمان مهم جان فانته است. در این رمان، فانته به همان دغدغه‌های همیشگی خود می‌پردازد: خانواده، مذهب، خشونت و نویسندگی. فانته احساسات شخصیت‌ها را چنان عیان و انسانی توصیف می‌کند که انگار آینه‌ای در مقابل زندگی گرفته. به گفتهٔ منتقدان، فانته توانسته‌ است روی یک نسل از نویسندگان پس از خود تأثیر بگذارد؛ تأثیری که در آثار نویسندگان نسل بیت هم مشهور است. جان فانته، که اغلب به‌عنوان یکی از صداهای ادبی کمتر قدردانی‌شده در عرصۀ ادبیات آمریکا شناخته می‌شود، در رمان رگ و ریشه پویایی، ناهنجاری‌ها و تأثرات عمیق شرایط انسانی را به تصویر می‌کشد. این رمان که در سال ۱۹۷۷ منتشر شد، سفری بی‌مانند به تاروپور مفهوم خانواده، میراث فرهنگی و تقلایی همه‌گیر برای معنابخشی به زندگی در مواجهه با مرگ است. سبک نیمه‌زندگی‌نامه‌ای فانته، اصالت و عمق احساسی ویژه‌ای به این داستان می‌بخشد و آن را به خوانشی تأثیرگذار برای هر کسی که به دنبال درک پیچیدگی‌های زندگی است، تبدیل می‌کند.