در این کتاب به معرفی ابن طفیل، فیلسوف اندلسی کمتر شناخته‌شدۀ قرن ششم هجری پرداخته شده است. نویسنده بر آن است که روایت بی‌نظیر حی بن یقظان (یا آن‌طور که در فارسی ترجمه شده: زندۀ بیدار) تنها اثر فلسفی بازمانده از ابن طفیل را بررسی کند. با توجه به اینکه ابن طفیل سراسر عمر خود را در غرب قلمرو اسلامی، اندلس و مراکش کنونی می‌زیسته، ظاهراً در شکل‌دهی به فلسفۀ اسلامی متأخر نقش اندکی داشته است؛ اما اینکه چگونه یکی از مجلدات مجموعۀ «سازندگان جهان اسلام» به او تعلق گرفته، به این دلیل است که ابن طفیل به صورت غیرمستقیم بر درک و دریافت غربیان از حیات فکری مسلمانان مؤثر بوده است. حی یکی از اولین آثار فلسفۀ اسلامی است که به انگلیسی ترجمه شد: نخست در سال 1674 به واسطه از لاتین و سپس در سال 1708 مستقیم از عربی. اگرچه درک و دریافت لاتین از فلسفۀ اسلامی در دوران پیش از قرون وسطی به مدت طولانی بحث و بررسی شده، حی با روایت جزئیات کاوشی که از غلبه بر طبیعت آغاز شده و به روشنگری معنوی انجامیده، در گوش خوانندگان دورۀ مدرن نخستین طنینی جذاب و شیرین داشت. همین باعث شد سیلی از آثار ترجمه و تقلید از حی به چند زبان اروپایی سرازیر شود.