«هر عشقی، در درازمدت، نیازمند کسی است که ببیندش و تصدیقش کند و بر آن صحه بگذارد، اگرنه ممکن است اصلاً عشق نباشد. بدون نگاه او ما در خطر بودیم.» چه می‌شود اگر بزرگ‌ترین شاهد یک عشق بمیرد؟ در این کتاب، جوردانو عشق و مرگ را از منظر کسی که زنده مانده رودرروی هم می‌گذارد: یک‌سو خاطرات بازمانده است و سوی دیگر غیبتی ویرانگر. غیبت خانم الف، کسی که در بارداری پرخطر نورا همراهش بوده است و شاهد اولین گام‌های کودکش و پاسبان بادرایت عشق نوپای او و همسرش. حالا بیماری او را دور کرده است و غیبت و ازدست‌دادنش چون لرزه‌ای ویرانگر، آواری از گرفتاری به ‌بار آورده است.