آسیبی که در دوران کودکی به ما وارد می شود را نمی توان جبران کرد، زیرا نمی توانیم چیزی را در گذشته تغییر دهیم بازی ما می توانیم خودمان را تغییر دهیم، ما می توانیم خود را اصلاح کنیم و یکپارچگی از دست رفته خویش را با انتخاب نگاه دقیق تر به دانشی که درون بدن ما ذخیره شده و نزدیکتر کردن این دانش به آگاهی خودمان به دست آوریم. این راه بطور قطع آسان نیست اما تنها راهی است که می توانیم با آن از زندان بیرحم و نامرئی دوران کودکی خود رها شویم. ما آزاد می شویم با تبدیل خود از قربانیان ناآگاه گذشته به افراد مسئول در زمان حال که از گذشته خود آگاه شده در نتیجه قادر به زندگی با آن هستیم. اکثر افراد بطور دقیق برعکس این کار را انجام می دهند. آنها بدون اینکه بدانند گذشته خود به طور مداوم در حال تعیین کنش های فعلی آن ها است. از یادگیری هر چیزی درباره پیشینه خود پرهیز می کنند.