انتشارات اسلامی -  ۱۳۶۱
سید محمدکاظم شریعتمداری (۱۲۸۴-۱۲۶۵ش) از مراجع تقلید شیعه در قرن چهاردهم شمسی که پس از فوت آیت الله بروجردی از علمای تراز اول حوزه علمیه قم به شمار می‌رفت. وی در ابتدا از حامیان انقلاب اسلامی بود و در رفراندوم فروردین ۱۳۵۷
به نظام جمهوری اسلامی  رأی داد، اما در آذر ۱۳۵۸ش در همه‌پرسی برای تأیید قانون اساسی ، به مخالفت با اصل ۱۱۰ پرداخت که درباره اختیارات ولی فقیه بود بود. شریعتمداری در سال ۱۳۶۱ش متهم به اطلاع و حمایت مالی و سیاسی از کودتای صادق قطب زاده شد و پس از این ماجرا جامعه مدرسین حوزه علمیه قم حکم به سلب مرجعیت وی داد. شریعتمداری همچنین در خانه‌اش حصر شد و پس از چهار سال درگذشت.
شریعتمداری معتقد بود که اجرای حدود مربوط به وضعیتی است که حکومت واقعاً اسلامی باشد و احکام اسلامی جاری باشد. وی بر آن بود که هیچ شکل خاصی از حکومت در اسلام مشخص نشده است و باید حاکمیت ملی را پذیرفت. به باور وی، حاکمیت ملی یعنی حکومت مردم بر مردم، و وظیفه روحانیت با حاکمیت ملی تضادی ندارد.