فنون، شیوه های معیشت، آیین ها و مراسم از عناصر بنیادین در شکل گیری فرهنگ هستند. مشکه یا مشک کره گیری که در این کتاب مورد بررسی قرار گرفته است به عنوان یک وسیله ی مهم تولید در شیوه ی معیشت دامداری از سه منظر یاد شده اهمیت در خور توجه دارد. فنون ساخت و به کارگیری آن از پشتوانه ی فنی مبتنی بر تجربه های دیرسال برخوردار است و رسم ها و آیین های عروسی مشک و آماده نمودن مشکی که برای نخستین بار مورد استفاده قرار می گیرد از لطیف ترین و زیباترین جلوه های فرهنگ عشایری است در این رسم که ریشه در جهان بینی و باورهای کهن دارد، مشک در جایگاه یک عروس می نشیند و با آن همانند یک عروس رفتار می شود آیین عروسی مشک در میان بسیاری از طایفه ها در قلمرو زندگی عشایر رواج داشته و در برخی نقاط هنوز زنده است و کم و بیش برگزار می شود. پژوهش در این زمینه ها ضمن این که یک مشخصه ی فرهنگی را پیش از آن که در جریان تندباد تغییرات فراموش شود می شناساند و ثبت می کند ارزش آن را به عنوان یک جاذبه ی فرهنگی برای جهان گردان مشتاق آشنایی با فرهنگ نیز می نمایاند
