در چند دهۀ گذشته نظریۀ روایت جاى نظریۀ رمان را در ادبیاتپژوهی گرفته است. تفاوت میان این دو فقط به کلیات مربوط نمىشود، یعنى نمىتوان یک گونۀ فرعىِ روایت را تجزیهوتحلیل کرد و سپس به گونههاى بعد پرداخت و دستآخر خود روایت را توصیف کرد. وقتى تعریف امر مورد پژوهش را تغییر مىدهیم درواقع امر مورد مشاهده را تغییر دادهایم و هنگامىکه تعاریف گوناگون را براى تعیین و توصیفِ یک گسترۀ ویژه بهکار مىبندیم دستاوردها نیز متفاوت خواهد بود، همانگونه که نقشههاى مکاننگارى و سیاسى و جمعیتنگارى هر یک فقط جنبهاى از واقعیت را نشان مىدهند و جنبههاى دیگر را کلاً نادیده مىگیرند. والاس مارتین در کتاب حاضر کوشیده به طور خاص به نظریههاى روایت و دگرگونیها و تفاوتها و همانندیهای آنها بپردازد. نظریههای روایت از کتابهای درسى رشتههاى ادبیات داستانى و روایتشناسى است، زیرا نظریههاى اخیر روایت را با زبانى ساده و تقریباً فارغ از پیچیدگى توضیح مىدهد و هم بر تفاوتهای این نظریهها انگشت مىگذارد و هم در پى آن است تا همانندیهای آنها را بنمایاند. والاس مارتین البته به روایتهاى داستانى بسنده نمىکند و به دیگر شکلهای روایت همچون زندگینامه، زندگینامۀ خودنوشت و تاریخ نیز مىپردازد.
