«لذت خیانت» مجموعه نوشتارهایی از سه اندیشمند و نویسنده معاصر پیرامون مفهوم «ترجمه» است. دو مقاله نخست نوشته متفکر و منتقد فرانسوی موریس بلانشو(۲۰۰۳-۱۹۰۷)، مقاله سوم به قلم نظریه‌پرداز و منتقد ادبی پل دومان(۱۹۸۳-۱۹۱۹) و مقاله پایانی نوشته جودیت باتلر( -۱۹۵۶)، فیلسوف آمریکایی است.
در هر چهار مقاله بر کار خلاقانه مترجم تأکید شده است و این موضع سنتی که کار مترجم تقلید یا رونوشت متن اصلی است به نقد کشیده شده است. طرح ایده‌هایی نظیر کشف غیریتِ از پیش حاضر در متن اصل و از این طریق آشکار کردن تزلزل‌ها و شکاف‌های موجود در آن به‌زعم بلانشو، رساندن خبر مرگ متن اصل به گوش مخاطب، تأکید بر تکه تکه بودنِ ابدیِ زبان آدمی و مشروعیت‌زدایی ترجمه از متن اصل در قرائت دومان و همچنین تصور ترجمه به منزله افترازدن به متن اصل در نوشته باتلر جملگی حاکی از خواست این نویسندگان برای ارائه قرائتی رادیکال از متن بنیامین است.
مترجم سر آن ندارد تا همچون شاعر یا مؤلف بر اصالتی کاذب پافشاری کند. مترجم از همان آغاز و حتی پیش از ترجمه می‌داند که شکست می‌خورد. برخلاف او مؤلف (author) دست به تألیف می‌زند و خیال می‌کند بر نوشته خود تسلط (authority) دارد. از دل همین اذعان مترجم به شکست، و نه ادعای کامیابی در تولید خلاقانه، است که ایده ترجمه با آگاهی تاریخی پیوند می‌یابد. ترجمه موجب پیش رویِ اصل می‌شود، آن را به حرکت وامی‌دارد و نوری که بر متن اصل می‌تاباند از پوسیدن شاخ و برگ متن اصل و توقف آن در تاریخ پیشگیری می‌کند.