کتاب تاریخ حیوانات نوشتهٔ اوکسانا تیموفیوا محصول نگاهی بدیع و فلسفی به «مسئلهٔ حیوانات» است. اغلب فیلسوفان و حوزه‌های متعارف فلسفه معمولاً بین انسان و حیوان به مرزهای گذارناپذیری قائل بوده‌اند. تیموفیوا در پی برداشتن چنین مرزهایی است و در کتاب تاریخ حیوانات، این کار را با نشان دادن راه‌هایی برای پذیرش کامل حیوانیت درون انسان آغاز می‌کند؛ پذیرش نه به این معنا که به ریشه‌های حیوانی خودمان برگردیم. این پذیرش به ما آزادی‌ای می‌بخشد که نتیجهٔ نوعی منفیت است؛ یعنی نتیجهٔ کنار زدن لایه‌های رسوباتی که در طول تاریخ تمدن، نقابی به اسم انسان متمدن را روی سرشت حیوانی ما زده‌اند؛ لایه‌هایی مانند فلسفهٔ متافیزیکی و فرهنگ مسیحی غرب.